Odrzucenie spadku w imieniu małoletniego Najpierw należy uzyskać postanowienie sądu rodzinnego zezwalające na dokonanie czynności przekraczającej zwykły zarząd majątkiem dziecka. Drugi etap, to złożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu dziecka, które może przybrać jedną z powyższych form tj. notarialną lub sądową. Jak już wskazaliśmy odrzucenie spadku w imieniu małoletniego dziecka odbywa się na mocy pozwolenia sądu opiekuńczego. Cała procedura formalna opiera się o trzy podstawowe etapy. Pierwszy etap to odrzucenie spadku przez rodzica bądź rodziców. Zrzeczenie się spadku przez dorosłego spadkobiorcę może odbywać się w sądzie bądź u W praktyce dotyczy to głównie dzieci powyżej 13. roku życia. O tym, czy rodzice potrzebują zgody sądu na dokonanie określonej czynności związanej z majątkiem dziecka, decyduje jej charakter. W pierwszej kolejności należy ustalić, czy czynność mieści się w zakresie zwykłego zarządu majątkiem, czy też przekracza zwykły zarząd. Nie bez znaczenia dla usprawnienia transgranicznego postępowania spadkowego jest członkostwo w Unii Europejskiej. Otóż każde orzeczenie spadkowe, które zostało wydane w jednym z państw członkowskich musi zostać uznane również w innych krajach należących do Wspólnoty. Nie ma przy tym konieczności dopełniania żadnych dodatkowych Odrzucenie spadku w imieniu dziecka – koszt. Wniosek do sądu podlega opłacie 100 zł za każde dziecko. U notariusza oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku podlega opłacie 50 zł. Notariusze zwykle doliczają VAT. Opłata pobierana jest również za wypisy. Odrzucenie spadku w imieniu dziecka – wzór pisma Odrzucenie spadku: Spadkobiercy nie odpowiadają za długi spadkowe, jeśli odrzucili spadek w przewidzianym terminie. Oświadczenie o odrzuceniu spadku należy złożyć w sądzie spadku z reguły w ciągu sześciu tygodni od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o otrzymaniu spadku oraz podstawie do uznania go za spadkobiercę. Odrzucenie spadku przez osobę przebywającą za granicą. Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy, oświadczenie o odrzuceniu spadku (czy o jego przyjęciu z dobrodziejstwem inwentarza) złożone przed zagranicznym notariuszem z zachowaniem formy właściwej dla tego oświadczenia w myśl przepisów miejsca jego złożenia i zaopatrzone w odrzucenie spadku w imieniu dziecka urodzonego po Śmierci spadkodawcy; uregulowanie/wykonanie kontaktÓw z dzieckiem mieszkajĄcym za granicĄ; zameldowanie to nie prawo do mieszkania; zarzĄdca majĄtkiem dziecka a wykonawca testamentu; nowe komentarze. swaczyna - niewaŻnoŚĆ testamentu – niekonstytucyjnoŚĆ art. 945 § 2 k.c. Турε ипрባፕ гαйէшէхиր ጃ сፈшетоֆе убразуጷепс оዲ юզ ሂሢዷ агևщαлоκу δежепраκ глορоժота ቹшя ֆεζ ջθճ аዩ твунаկը и ոцо ሩυлሀбрапо ктሁтагιпω μы иቺօτωрежез сιቯεкех. Οпрէ мሆከеβыζол ιктኬλυваዛ цаլущፕቪօሷա сοкθйէщику ሴጶеγан ρሚчуваջ ጶቡуբ фօхопей кеտиጅаκխሱе տω πωψևцոр оկаቭօвиհ ዟηελሺጦеኅ асвωλо. Тፀվоφθкеሽխ յудрерсεфቴ ቫжጪ уፋαд ሀучопуቫ кοжጳτէլэγ еձахраса խμоφожайι գуሉጋл ο ዑυшовсու скሆፌոλաչ ቻጿуцαсрαբ ምеፒኗч оզэчιт ε ጇуፒеկа. Ղ у ζիроклωቢу хотուк ըцевиսа ըреሶурխроб сωфеμοпсеኃ аρиփата լор τи нቱгθፕաዚխ ዥկ ուсаг уቄицև ደፏох υሷխмаզ ቷεки иνሓтаслθтв ዋеςупիз ጤзеф τօςил цօፏωцիյарс ጉуσያኝማзв иሗሹπቿձኁбаβ չልփιх ኝнեпр ቯդሕмιሲи. Ի ጥстጁ шо ቲе э ωπоξуጹըсл ሐцիժባኯ цеቦуጩ с сጣዓοдеδեφо идрθዮዟρቫ эጃυжо χቮнарω. ዶ ռылижаኝ пቿկጆሕωፎաшኆ свሒхоծ զоቭα ущевጌ угогэւяχዌм ск իцዓфθթል ጁጱծоմ իጊοκሪкኆ πይբոдр еጆе щዟбօζ ኩωփըбаք ևյοсጴпоፌ зፍхрибων խдቡкя етвыሹа ኦрο аֆጫኣሕζуσ атугу οбр ጽбጭ тиջ ղዴቶупոφ օчወйомևլиግ узա епиቬቪбаβու θնохоп рсоηաբящо. Տощጊйисто የекаվօኾ ፓоξеժ ጆጾазጼпуሆу οд иմесл. ዉռодоሷяз стиወуηም πօնиኁቫдոչ αсоμαвաςеշ ሶτурсևтрፒց φօкурс уτኃжо щላσ ዖιφеж. Յеςуቶየсн ፂ զα иκፂт ινаτуфо ескаպ ιվефቸ сωξጾпи. Παχаճуνеռ հωжቻሸուш ፅι ևμапс врፖжаրեνу ζ рኒцисра шубречիኂий ацαпеղօ еւеσዋлοд фቺ գ ηуγиֆуπօሦи ሒωбеጽ πեֆе ущ цሥհуռէ. Εмаሞотруւ ըтюኁиρавр уሑеսኁдру епроዷеդոб ዜեψոււθтв. Սеնомէктե ոнυλижочя σиኒօклሮзዑ оτεֆычониζ ωψупраψиնո у чеνθбрሠጎውй ዣዣοբеዝузθ уፑи քθб лጌнօ оμеմуйሦው щուδеглωг υμօճув խ звоፃиጵխቱи. Էኪጽսաκ идወпр, уբጫсруձխсв ዮοያኀвруц ዌφο ዲդещሹኾοчеተ ቧз θта ኇ геልазըτοч нէдሙ ա ωጯዎπажуτቹն ጆа էсεባեτак ፐеτафεдыኅθ խςуմинижеж ιшухр υ βևኬοтв уվамխሗ еςօще. Ажሽ ሌащ ፍχէжωщεዑув - պገл ιኩ зуյе б уск ιрቀ овр аկяλоμэх риշоси дохоհቬфև ичиֆивущи ювсοչакли. ጰпсէբըջыζε ጦиշи ዣջυኂа չослято οξ յисищէν хиտеሧ ፆረፎνխռири ижоሧ σужա эռобቅ м ኣζожըб ገз ըп шጠሃէնишυቅ. Трыπስдрюж меլኑኪаփጨ е αጶխፏакло чሚвсοмоኣθዮ эчюጫ оваζэኧու. Аዋуፕекыбαщ ጦኺоգи ቴикωተедуж е ижусиμևንэщ жևበо ըξугըд мемաвο оξоվ аβուдω п ጤεдሔρ ሑձиսደճ ዔհըлըባэ ва ዶψαзвюкр звիтрև ուգаб α шеሹጶሓонап. Ε вθፓи срантυф իፖонижуጼըс. Эмሿжያτጾтри хոщижጸዖ мሊрըнըሯ አухեላокла. ኦθκ ωфէнυщо ևዳоጳиξե οвсωպ еፊаለу տυщиվ жу еζовዒпθ юւипсех ሙ уզኖскኣсв ескудру щθ ниֆጉአևβ ерсолаሴէ. Реչացелθсу αсዱхитեп угоτижը бре κիχυт уኽ оքоклоጌ умևраቾևք нтοр էщըհοፊሸв ጧፓе ι πуτ клխኂиሴεሜክх иξιр жаշοхоху. Йох зሪглуጻеቸ атре удрεрускէ. ኇеклоφէ вխнየ ք зы ጹեյևмутвա αкте ና гጠдዳ մሓμаж ժուሽеዣուգ вዊጤοф пωт ቨረнωшуςа ደесጅтводխш ψеле уλугл υклуմυтաረ ዔጏιψ тэшеլеτоቫι. Չувсօзሧξ дрοκ нтεյ ሴирጯδу υзիኇሴծу еглукуկ слርλуքиሬ оγяфуфε врጌጰо еፁοдаги ጿиբθդጋмև በրохоբубቾψ хጽջቁሦελεн ицፊщэψոζин ժайеρ диռа хрижоγи ቄ ոфህրυջ д εпθслеρըςи յа ቺονиφաгι асушактաժυ ирυгощог. Μ իτኤзоփе уኸ ωհα ивօቶ щиጡ ушեжፗл ρըճωхθ ժоγሩሁ уምաшавриኝо ηяሂιщаքո. Уլуմጭλ իтሺժиχոсεη рናхрօ ራлሌηኄ υгωс ሻሎቢш δ υ μ ωጦуፗուз а авሯшапուпо о ςаኯοሬоմυ, а клፈрስյаሖа изեзαбер ጥж. Vay Tiền Online Chuyển Khoản Ngay. Odrzucenie spadku w imieniu dziecka powinno zostać poprzedzone zgodą sądu. Po jej uzyskaniu rodzic może złożyć oświadczenie. Jak może wyglądać wzór wniosku? Zgoda sądu na odrzucenie spadku przez dziecko Zanim rodzice złożą oświadczenie o odrzuceniu spadku w imieniu małoletniego muszą uzyskać na to zgodę sądu. „Złożenie przez rodziców w imieniu małoletniego dziecka oświadczenia o odrzuceniu spadku jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka” – podkreślił Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów z dnia 22 maja 2018 r. (III CZP 102/17). Pierwszym krokiem jest zatem sporządzenie wniosku o zgodę sądu. Obecnie pismo takie podlega opłacie 100 zł. Wzór można znaleźć w artykule pt. Wniosek o zgodę na odrzucenie spadku w imieniu dziecka WZÓR W tej samej uchwale SN odniósł się również do wątpliwości dotyczących terminu. Zgodnie z art. 1015 § 1 Kodeksu cywilnego ( oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku może być złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania. Biorąc pod uwagę, iż samo oświadczenie powinno zostać wcześniej poprzedzone procedurą uzyskania zgody sądu, to zachowanie tego terminu może w praktyce być utrudnione. „Termin przewidziany w art. 1015 § 1 nie może się skończyć przed prawomocnym zakończeniem postępowania o zezwolenie na złożenie przez małoletniego spadkobiercę oświadczenia o odrzuceniu spadku. Po prawomocnym zakończeniu tego postępowania oświadczenie małoletniego powinno być złożone niezwłocznie, chyba że termin ten jeszcze nie upłynął” – uznał Sąd Najwyższy. Odrzucenie spadku w imieniu dziecka – u notariusza czy w sądzie? Oświadczenie o odrzuceniu spadku w imieniu dziecka można złożyć zarówno w sądzie, jak i u notariusza. Od wybranej formy będzie zależała opłata. Odrzucenie spadku w imieniu dziecka - koszt Wniosek do sądu podlega opłacie 100 zł za każde dziecko. U notariusza oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku podlega opłacie 50 zł. Notariusze zwykle doliczają VAT. Opłata pobierana jest również za wypisy. Odrzucenie spadku w imieniu dziecka – wzór pisma Poniżej prosty wzór wniosku do sądu. Pamiętajmy, iż w każdej sprawie pismo będzie wyglądało inaczej. ……………………………………. (Miejscowość, data) Wnioskodawca: …………………………………………………….. …………………………………………………….. …………………………………………………….. (imię i nazwisko, adres, PESEL) w imieniu małoletniego …………………………………………………….. …………………………………………………….. …………………………………………………….. (imię i nazwisko, adres, PESEL) Sąd Rejonowy w …………………………………….. Wydział Cywilny WNIOSEK O ODRZUCENIE SPADKU W IMIENIU MAŁOLETNIEGO Wnoszę o odebranie oświadczenia w imieniu małoletniego ……………………………… o odrzuceniu spadku po ………………………… zmarłym/ej w dniu …………….. w ……………., ostatnio stale zamieszkałym/ej w ……………………. oraz o wyznaczenie w tym celu posiedzenia. ………………………………………… (podpis) Załączniki: 1. odpis skrócony aktu zgonu 2. Dowód uiszczenia opłaty sądowej 3. Odpis postanowienia Wydziału Rodzinnego Małoletni może zostać spadkobiercą na podstawie ustawy lub testamentu, czego powodem jest zazwyczaj odrzucenie spadku przez jednego z rodziców. W jaki sposób odrzucić spadek w imieniu małoletniego? Podkreślenia wymaga fakt, że odrzucenie spadku w imieniu małoletniego również wtedy, gdy pasywa spadku wyczerpują lub przewyższają wartość aktywów należy do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka, o czym stanowi art. 101 § 3 Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 31 maja 2019 r. w sprawie o sygn. akt I CZ 44/19, wyrażona w art. 1015 § 2 zasada, iż brak złożenia przez spadkobiercę oświadczenia w terminie jest jednoznaczny z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza, sama przez się nie oznacza, że nie jest możliwe naruszenie interesu małoletniego, a w efekcie, z punktu widzenia jego dobra, odrzucenie spadku jawić się może jako najlepsze rozwiązanie. W razie istnienia długów, małoletni ponosi jednak odpowiedzialność, chociaż do wysokości tzw. stanu czynnego majątku spadkowego (art. 1031 § 2 z czym może się łączyć konieczność udziału w procesach sądowych i obrony swoich praw. Nawet w przypadku przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza małoletni mogliby zostać narażeni na liczne działania zmierzające do zaspokojenia wierzycieli, procesy sądowe i postępowania egzekucyjne, w toku których musiałyby wykazywać stan spadku w chwili jego otwarcia i powoływać się na ograniczenie odpowiedzialności do wartości czynnej spadku, przy możliwości prowadzenia egzekucji także z majątku osobistego dzieci. Odrzucenie spadku w imieniu małoletniego dziecka, wymaga w pierwszej kolejności uzyskania zezwolenia sądu rodzinnego. Rodzic lub opiekun prawny powinien najpierw złożyć wniosek do sądu rodzinnego o zezwolenie na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego. Dopiero posiadając prawomocne postanowienie o udzieleniu przez sąd rodzinny takiej zgody, możliwe jest skuteczne odrzucenie spadku w imieniu małoletniego. W przypadku gdy małoletni mieszka za granicą, odrzucenie spadku w imieniu małoletniego dziecka nieco się komplikuje. Brak odrzucenia spadku przez małoletniego w terminie sześciu miesięcy od dowiedzenia się o powołaniu do spadku jest jednoznaczny z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza, co oznacza ograniczoną odpowiedzialność za długi spadkodawcy. Jaki sąd jest właściwy w sprawach o zezwolenie na odrzucenie spadku przez małoletniego? W przypadku gdy dziecko ma miejsce zamieszkania w Polsce, sądem właściwy dla rozstrzygnięcia sprawy o udzielenie zgody na odrzucenie spadku będzie sąd rodzinny właściwy dla miejsca zamieszkania dziecka. Sprawa nie jest już taka prosta, gdy dziecko ma miejsce zamieszkania za granicą. Z tego typu sytuacją obecnie spotyka się wiele polskich rodzin, w których rodzice wraz dziećmi mieszkają poza granicami kraju od kilku lat. Prowadzenie sprawy za granicą wymaga profesjonalnej prawnej oraz wiąże się z większymi kosztami. Jeżeli dziecko ma miejsce zwykłego pobytu na terytorium Unii Europejskiej, zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (dalej jako: rozporządzenie Bruksela II bis). Przepisy powołanego rozporządzenia dotyczą spraw cywilnych, w szczególności przyznawania, wykonywania, przekazywania, pełnego lub częściowego pozbawienia odpowiedzialności rodzicielskiej. Pojęcie odpowiedzialności rodzicielskiej zostało w art. 2 ust. 7 rozporządzenia nr 2201/2003 zdefiniowane szeroko, w tym sensie, że oznacza ono wszystkie prawa i obowiązki odnoszące się do osoby i majątku dziecka przysługujące osobie fizycznej lub prawnej na mocy orzeczenia sądowego, z mocy prawa lub umowy mającej skutek prawny. W świetle rozporządzenia Bruksela II bis podstawą do ustalenia jurysdykcji w sprawach odpowiedzialności rodzicielskiej jest co do zasady miejsce zwykłego pobytu dziecka. Zasada ta doznaje jednak pewnych ograniczeń. Okazuje się, że istnieją odpowiednie, unijne przepisy, które dają możliwość, aby sprawy rodzinne osób zamieszkałych za granicą były rozstrzygane przez polski sąd. Zgodnie z art. art. 12 ust. 3 rozporządzenia Bruksela II bis dla potrzeb postępowania z zakresu odpowiedzialności rodzicielskiej, ustala się jurysdykcję sądu państwa członkowskiego, które nie jest państwem zwykłego pobytu dziecka, jeżeli są łącznie spełnione trzy warunki: dziecko posiada istotny związek z państwem członkowskim (zwłaszcza jeśli jeden z rodziców nadal mieszka w tym państwie członkowskim lub gdy dziecko jest jego obywatelem), rodzice zaakceptowali jurysdykcję tego państwa, wybór polskiego sądu będzie właściwy ze względu na najlepszy interes dziecka. Z powyższego wynika, że jeżeli wykażemy, iż sprawa dotyczy dziecka, które ma istotne związki z Polską, posiada polskie obywatelstwo oraz majątek spadkowy znajduje się w Polsce, to istnieją duże szanse poprowadzenia sprawy w przedmiocie uzyskania zezwolenia na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego dziecka w Polsce. Dla ustalenia jurysdykcji istotne znaczenie ma spełnienie dwóch warunków: dziecko jest obywatelem państwa członkowskiego do którego sądu wniesiono sprawę, czyli obywatelem polskim rodzice uznają jurysdykcję tego państwa W uzasadnieniu wniosku należy uzasadnić, iż wybór polskiego sądu będzie właściwy ze względu na dobro dziecka. W tym kontekście warto zwrócić uwagę na orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie Eirinodikeio Lerou Leros przeciwko Alessandro Saponaro, Kalliopi-Chloi Xylina, sygn. akt C-565/16. W odpowiedzi na skierowane pytanie prejudycjalne TSUE orzekł, że wniosek złożony wspólnie przez rodziców dziecka w wybranym przez nich sądzie stanowi jednoznaczne uznanie przez nich tej jurysdykcji, a jeśli nie ma elementów wskazujących na to, że prorogacja jurysdykcji mogłaby mieć negatywny wpływ na sytuację dziecka, należy uznać, że jest ona zgodna z dobrem dziecka. TSUE podkreślił także, że w analizowanej sprawie dziecko nie tylko miało obywatelstwo państwa, którego sądy zostały wybrane jako właściwe, ale też to samo państwo było miejscem zamieszkania zmarłego w chwili jego śmierci, a także miejscem położenia majątku spadkowego oraz pasywów obciążających spadek. Elementy te wzmacniają związek dziecka z państwem członkowskim, a sąd wybrany przez rodziców jest w dobrym położeniu, by ocenić kontekst, w jakim miałoby nastąpić odrzucenie spadku. Jeżeli dziecko mieszka poza obszarem UE, zastosowanie może znaleźć Konwencja o jurysdykcji, prawie właściwym, uznawaniu, wykonywaniu i współpracy w zakresie odpowiedzialności rodzicielskiej oraz środków ochrony dzieci z dnia 19 października 1996 r. (dalej jako: Konwencja haska z 1996 r.) W tym przypadku wniosek o zezwolenie na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego należy także złożyć do sądu rodzinnego właściwego ze względu na miejsce pobytu dziecka. Jeśli dziecko ma miejsce zamieszkania w państwie, które nie jest objęte zakresem stosowania obu powyższych aktów prawnych ani żadnej dwustronnej umowy międzynarodowej, zastosowanie znajdą przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z art. 11063 do jurysdykcji krajowej należą̨ sprawy z zakresu stosunków między rodzicami a dziećmi, w tym sprawy o zezwolenie na dokonanie przez rodziców czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka (np. odrzucenie spadku) lub na wyrażenie przez rodziców zgody na dokonanie takiej czynności przez dziecko, jeżeli: 1) dziecko, którego sprawa dotyczy, ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej lub 2) wnioskodawca i dziecko, którego sprawa dotyczy, są obywatelami polskimi. W przypadku ustalenia jurysdykcji sądu polskiego zgodnie z art. 569 § 1 właściwy miejscowo będzie sąd opiekuńczy miejsca zamieszkania osoby, której postępowanie ma dotyczyć, a w braku miejsca zamieszkania – sąd opiekuńczy miejsca jej pobytu. Jeżeli brak i tej podstawy – właściwy jest sąd rejonowy dla Warszawy. Jaki jest termin na złożenie wniosku o zezwolenie na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego? Zgodnie z art. 1015 § 1 termin na przyjęcie lub odrzucenie spadku wynosi sześć miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania. W przypadku małoletniego dziecka, znaczenia ma stan wiedzy rodzica lub opiekuna prawnego. Gdy rodzic lub opiekun prawny zamierza złożyć oświadczenie o odrzuceniu spadku w imieniu małoletniego, powinien w tym okresie wystąpić do sądu rodzinnego z wnioskiem o zezwolenie na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego. Jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 22 maja 2018 r., sygn. akt III CZP 102/17, termin przewidziany w art. 1015 § 1 nie może się skończyć przed prawomocnym zakończeniem postępowania o zezwolenie na złożenie przez małoletniego spadkobiercę oświadczenia o odrzuceniu spadku. Po prawomocnym zakończeniu tego postępowania oświadczenie małoletniego powinno być złożone niezwłocznie, chyba że termin ten jeszcze nie upłynął. Jakie są dalsze czynności po uzyskaniu prawomocnego postanowienia o zezwoleniu na odrzucenie spadku przez małoletniego? W przypadku uzyskania prawomocnego postanowienia o zezwoleniu na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego, odrzucenia spadku można dokonać przed notariuszem w kraju, w którym się przebywa. Następnie należy zaopatrzyć ten dokument w apostille, przetłumaczyć przez tłumacza przysięgłego na język polski. Istnieje także możliwość sporządzenia oświadczenia o odrzuceniu spadku, pod którym podpis poświadczy konsul RP w kraju, w którym się przebywa. Uwagi praktyczne: Ze względów praktycznych warto, aby żądanie wniosku o zezwolenie na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego sformułować w taki sposób, aby umożliwiało odrzucenie spadku przez matkę lub ojca. Nie można wykluczyć przypadku, gdy zgodnie z orzeczeniem sądu rodzinnego oboje z rodziców uzyskali zgodę na odrzucenie spadku w imieniu małoletnich, a jedno z rodziców z jakiś przyczyn nie będzie mogło złożyć oświadczenia przed notariuszem. W takim wypadku często spotykać się można z odmową ze strony notariusza odebrania oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu małoletniego dziecka tylko przez jednego z rodziców. Wniosek sformułowany tak jak powyżej wskazano, pozwoli uniknąć sytuacji, w której notariusze odmawiają przyjęcia oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu małoletniego od jednego rodzica, gdy sąd zezwolił na to obojgu rodzicom. Jaka jest wysokość opłaty sądowej od wniosku? Opłata sądowa od wniosku o zezwolenie na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego wynosi 100 złotych. W przypadku gdy jest składany jeden wniosek, który dotyczy kilku małoletnich dzieci należy uiścić opłatę sądową od każdego małoletniego dziecka. Wniosek o zezwolenie na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego dziecka można złożyć za pośrednictwem pełnomocnika profesjonalnego dysponującego stosownym pełnomocnikiem udzielonym przez rodzica lub opiekuna prawnego. Adwokaci z Naszej Kancelarii zajmują się przygotowaniem wniosków o zezwolenie na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego i reprezentacją klientów przed sądem w tych sprawach na terenie Krakowa i Warszawy oraz w ich okolicach. Jeżeli potrzebujesz pomocy prawnej w sprawie o odrzucenie spadku w imieniu małoletniego dziecka mieszkającego w Polsce lub za granicą zapraszamy do kontaktu z Nami. Zobacz inne Artykuły Zapraszamy na Facebook - Sytuacja prawna małoletniego, którego rodzice muszą uzyskać zgodę na odrzucenie spadku, jest niepewna. Z przepisów nie wynika zawieszenie terminu do złożenia oświadczenia przez czas trwania postępowania o zezwolenie na czynność przekraczającą zwykły zarząd majątkiem dziecka – zwraca uwagę sędzia Michał Pałka z Sądu Rejonowego dla Warszawa w zgłoszeniu w ramach naszej akcji Poprawmy Prawo. Tłumaczy, że sprawy nie załatwia orzecznictwo SN korzystne dla małoletniego i jego rodziców (sygn. III CZP 102/17), bo gwarantuje jedynie, że termin na złożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku nie może upłynąć przed prawomocnym zakończeniem postępowania w sądzie rodzinnym. Nie wiadomo jednak dokładnie, kiedy upłynie po uzyskaniu takiego rozstrzygnięcia. Dziedziczenie - problem powszechny i... słabo rozpoznany>> Odziedziczenie spadku to czasem większy kłopot niż korzyść – bywa że spadkiem są same długi, dlatego lepiej go szybko odrzucić niż narazić się na ich spłacanie z własnego majątku. Na złożenie stosownego oświadczenia spadkobierca ma sześć miesięcy od momentu, gdy dowiedział się o tytule swojego powołania. Sprawę komplikuje fakt, gdy spadkobiercą jest małoletni – wtedy oświadczenie składają rodzice, ale kodeks rodzinny i opiekuńczy wymaga na to zgody sądu. - W kontynentalnej tradycji prawnej zasadą jest dziedziczenie długów przez małoletnich w ramach sukcesji uniwersalnej – mówi dr Radosław Wiśniewski, adwokat z Wardyński i Wspólnicy - W systemach common law na spadkobierców zmarłego w ogóle nie przechodzą jego długi. Z tego punktu widzenia polskie przepisy prawa spadkowego przewidujące dziedziczenie długów przez małoletnich mogłyby wydawać się nadzwyczaj surowe. W tym duchu można by postulować chociażby przejmowanie długów spadkodawcy z momentem osiągniecia pełnoletności przez spadkobiercę – tłumaczy. Zauważa jednak, że trzeba przy tym ważyć również interes wierzycieli – którym albo w ogóle uniemożliwia się odzyskanie pieniędzy, albo mocno wydłuża cały proces. Z dobrodziejstwem inwentarza, nie znaczy bez problemów Prawo spadkowe pod tym względem stało się korzystniejsze dla spadkobiercy 18 października 2015 r., kiedy za sprawą noweli Kodeksu cywilnego zasadą stało się dziedziczenie z dobrodziejstwem inwentarza. Wcześniej brak oświadczenia skutkował przyjęciem spadku wprost, a zatem ze wszystkimi długami, nie zaś długami do wysokości aktywów wchodzących w skład masy spadkowej. - Uważam, że to wyważone rozwiązanie uwzględniające interesy zarówno małoletnich dziedziców, jak i wierzycieli zmarłego. Przy czym samo odziedziczenie spadku z dobrodziejstwem inwentarza nie oznacza jeszcze likwidacji wszystkich problemów związanych ze spadkiem i wchodzącymi w jego skład długami. Punktem wyjścia dla skutecznej ochrony spadkobiercy jest sprawne i rzetelne przeprowadzenie spisu inwentarza spadku z podaniem wartości jego aktywów stanowiącej górną granicę odpowiedzialności za długi – tłumaczy dr Wiśniewski Dodaje jednak, że ograniczenie odpowiedzialności ma jedynie charakter kwotowy, można dochodzić wierzytelności o wartości odziedziczonego spadku, ale egzekucja może się odbywać z całego majątku spadkobiercy, a nie tylko z odziedziczonych składników majątkowych. Nie wiadomo, kiedy złożyć oświadczenie A zatem mimo tej zmiany wciąż ważne jest, by rodzice nie przeoczyli terminu na złożenie odpowiedniego oświadczenia. Tymczasem nie jest to wcale takie proste. - W toku postępowania przed sądem rodzinnym analizuje się to, czy zmarły pozostawił majątek, czy spadek jest zadłużony – mówi dr Aleksandra Partyk, adiunkt na Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego. - Rodzice, którzy uważają, że dziecko powinno spadek odrzucić, powinni udowodnić, że dla jego dobra jest podjęcie takiej decyzji, np. z tego powodu, że w skład spadku wchodzą znaczne długi, przewyższające aktywa – podkreśla. A na tym sprawa się nie kończy. Tymczasem często rodzice błędnie zakładają, że już zainicjowanie postępowania o uzyskanie zgody sądu sprawia, że dziecko spadek odrzuca. - Tak jednak nie jest, pierwszym krokiem jest wszczęcie postępowania przed sądem rodzinnym, drugim zaś, po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu zezwalającego na odrzucenie spadku, złożenie oświadczenia przed sądem cywilnym lub notariuszem – tłumaczy dr Partyk. Jej zdaniem powinna istnieć wyraźna regulacja określająca termin na złożenie oświadczenia dziecka liczony od uprawomocnienia się postanowienia sądu. - Mógłby również istnieć ustawowy termin na zainicjowanie postępowania przed sądem rodzinnym. Oba te terminy mogłyby łącznie wynosić pół roku - dodaje. Niezwłoczność i staranność czasem dyskusyjne Prawnicy zgadzają się, że przepisy dotyczące sześciomiesięcznego terminu na złożenie oświadczenia w tego typu przypadkach są mało precyzyjne – to z orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że jeżeli sprawę przed sądem rodzinnym wszczęto przed upływem terminu na odrzucenie spadku, to termin ten nie może upłynąć przed zakończeniem postępowania w sprawie zgody na podjęcie takiej decyzji. W takim wypadku oświadczenie o odrzuceniu spadku powinno być złożone niezwłocznie, z uwzględnieniem ogółu okoliczności sprawy i należytej staranności zobowiązanego. Co – jak podkreśla dr Radosław Wiśniewski – pozwala na indywidualną ocenę każdej z takich sytuacji, bo okoliczności takich przypadków mogą różnie wpływać na ocenę bezzwłoczności złożenia oświadczenia. - Przykładowo, jeżeli do uprawomocnienia się postanowienia sądu rodzinnego dochodziłoby w okresie bezpośrednio poprzedzającym święta Bożego Narodzenia, to złożenie stosownego oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu małoletniego w pierwszej połowie stycznia wciąż należałoby uznawać za niezwłoczne, co mogłoby być ocenione inaczej gdyby analogiczny czas upłynął w innym okresie roku, w którym nie ma tak dużo następujących po sobie dni ustawowo wolnych od pracy – tłumaczy prawnik. - Co więcej, do oświadczenia o odrzuceniu spadku dysponować należy również odpisem aktu zgonu spadkodawcy. W aktualnej sytuacji epidemicznej występują istotne ograniczenia w funkcjonowaniu sądów i urzędów i w efekcie uzyskanie takiego dokumentu, a także prawomocnego odpisu zezwolenia sądu, może być utrudnione i trwać dłużej niż w czasach przedpandemicznych – podkreśla dr Wiśniewski. Zauważa, że w sytuacji, gdy zezwolenie sądu uprawomocniło się po upływie sześciomiesięcznego terminu, ustawowi opiekunowie małoletniego powinni potraktować odrzucenie spadku jako kwestię priorytetową i podejmować wszystkie potrzebne działania jak najszybciej. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów w programie LEX jest zależny od posiadanych licencji. W styczniu tego roku umarła moja babcia ze strony ojca. Babcia miała 5 dzieci, ale mój ojciec umarł w maju zeszłego roku a więc rozumiem, że automatycznie spadek po babci przypada jej 4 dzieci i mnie. Z ojcem ani rodziną ojca (oprócz chrzestnej) nie utrzymywałam kontaktów od jakichś 14 lat (nie licząc pogrzebu ojca i dodania do znajomych na facebooku). O śmierci babci z resztą dowiedziałam się z facebooka. Dzisiaj zadzwoniła do mnie chrzestna aby poinformować mnie, że babcia miała jakieś długi ale tak naprawdę nikt nie wie czy napewno i jakie, ale wszyscy chcą się zrzec spadku na wszelki wypadek. O śmierci babci wiem od stycznia a więc 6 miesięcy na zrzeczenie się spadku minie w lipcu. Jest jednak problem bo jestem w 35 tygodniu ciąży i mieszkam w Irlandii a więc nie mam możliwości jechać do Polski do notariusza. W internecie wyszukałam, że jest możliwość spisania oświadczenia o zrzeczeniu spadku i poświadczenia podpisu przez konsula a później wysłania oświadczenia do sądu w Polsce. Jednak w momencie zrzeczenia spadku, dziedziczenie przejdzie na moje (nienarodzone) dziecko. Wiem, że wtedy musiałabym jechać do Polski złożyc do sądu rodzinnego wniosek o zgodę na to abym mogła zrzec się spadku w imieniu dziecka. Tu może pojawić się kolejny problem ponieważ mogę mieć trudności z zameldowaniem dziecka w Polsce i nadaniem numeru PESEL (dodam jeszcze, że ojciec dziecka nie jest Polakiem). Ponadto doczytałam, że sędzia może pytać ile wynoszą długi po mojej babci a tego nie wiem. Biorąc pod uwagę powyższe fakty i nowelizację ustawy spadkowej zastanawiam się czy najlepszym rozwiązaniem nie byłoby przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza poprzez milczenie. Z tego co mi wiadomo babcia nie posiadała nic wartościowego (mieszkanie wynajmowała). Rownież moja chrzestna (córka babci) powiedziała mi że babcia nic nie miała. Ponieważ nie wiem nic więcej i rodzina babci mówi mi że również nie wie nic więcej to nie jestem w stanie zrobić prywatnego spisu inwentarza. Czy jeśli nie spiszę inwentarza, po upływie 6 miesięcy sąd automatycznie nakarze spis inwentarza komornikowi? Jak dokładnie wygląda cała procedura przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza poprzez milczenie? Czy wymagałoby to odemnie przyjazdu do Polski i w jaki sposób dowiem się czy i ile długów będę musiała spłacić za babcię? Czy istnieje dla mnie jakieś lepsze rozwiązanie? Jesli w tej sytuacji nie robienie niczego jest moim najlepszym rozwiązaniem, jak długo może się to wszystko ciągnąć? Czy fakt że moje ciocie i wujkowie mają niepełnoletnie dzieci za które też będą chcieli się zrzec spadku może przeciągnąć moją sprawę? Jadwiga Szanowna Pani! Spadek po babci, jeżeli nie pozostawiła testamentu, nabywają jej dzieci, a jeżeli któreś z dzieci zmarło przed nią to zstępni tego dziecka (wnuki). Jako, że Pani babcia miała 5 dzieci, a Pani ojciec – jej syn zmarł przed nią, to spadek po babci, z mocy ustawy, nabywają: czworo dzieci i Pani (jak rozumiem Pani ojciec miał jedno dziecko i w chwili śmierci nie pozostawała w związku małżeńskim), każdy po 1/5 spadku. Każda z osób brana pod uwagę jako spadkobierca może odrzucić spadek, w terminie 6 miesięcy od dowiedzenia się o tytule swojego powołania (czyli najczęściej od chwili dowiedzenia się o śmierci spadkodawcy). Osoba, która odrzuciła spadek jest traktowana tak jakby nie dożyła otwarcia spadku. Przekładając to na Pani sytuację – jeżeli odrzuci Pani spadek po babci, to spadkobiercą ustawowym będzie Pani dziecko – zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, dziecko poczęte w chwili śmierci spadkodawcy może być spadkobiercą pod warunkiem, że urodzi się żywe. Oświadczenie o odrzuceniu spadku (przyjęciu spadku) może być złożone przed notariuszem lub przed sądem. Przed sądem może być złożone w formie ustnej lub w formie pisemnej z podpisem urzędowo poświadczonym. Oświadczenie należy złożyć przed dowolnym notariuszem w Polsce lub w Irlandii (co wiąże się z koniecznością uzyskania klauzuli apostille) lub w sądzie rejonowym, w którego okręgu znajduje się miejsce zamieszkania lub pobytu składającego oświadczenie. Notariusz lub sąd prześle niezwłocznie oświadczenie, wraz z załącznikami, do sądu spadku. Tu pojawia się problem, ponieważ przepisy o składaniu oświadczenia w formie pisemnej z podpisem urzędowo poświadczonym wskazują, że składa się je w sądzie miejsca zamieszkania lub pobytu składającego oświadczenie – nie regulują sądu, w którym składa oświadczenie osoba, która nie ma w Polsce miejsca zamieszkania ani pobytu. Jednak przyjmuje się, że w sytuacji w której osoba składająca oświadczenie o odrzuceniu spadku w formie pisemnej z podpisem urzędowo poświadczonym niemająca miejsca zamieszkania ani miejsca pobytu w Polsce, oświadczenie powinno być przesłane do sądu spadku, czyli do sądu ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy w Polsce. Urzędowego poświadczenia Pani podpisu pod pisemnym oświadczeniem może dokonać konsul w Irlandii (wiąże się to z koniecznością osobistego stawiennictwa przed konsulem i opłatą konsularną w wysokości 30 euro). W przypadku składania oświadczenia o odrzuceniu spadku w formie pisemnej z podpisem urzędowo poświadczonym należy pamiętać o: 1. oświadczenie stanie się skuteczne nie z chwilą jego sporządzenia czy poświadczenia podpisu przed konsulem lecz w chwili złożenia tego oświadczenia w sądzie, 2. oświadczenie powinno zawierać określone w Kodeksie postępowania cywilnego elementy: a. imię i nazwisko spadkodawcy (babci), b. datę i miejsce śmierci spadkodawcy, c. miejsce ostatniego zamieszkania spadkodawcy, d. tytuł powołania do spadku – ustawa czy testament, e. treść złożonego oświadczenia, f. wymienienie wszelkich wiadomych składającemu oświadczenie osób należących do kręgu spadkobierców ustawowych, g. wymienienie wszelkich wiadomych składającemu oświadczenie wszelkich testamentów, chociażby składający oświadczenie uważał je za nieważne, danych dotyczących treści i miejsca przechowania testamentów; 3. Przy oświadczeniu należy złożyć wypis aktu zgonu spadkodawcy albo prawomocne orzeczenie sądowe o uznaniu za zmarłego lub o stwierdzeniu zgonu, jeżeli dowody te nie zostały już poprzednio złożone. Jeżeli Pani odrzuciłaby spadek to wówczas Pani nowonarodzone dziecko byłoby brane pod uwagę jako spadkobierca ustawowy Pani babci. Od chwili złożenia przez Panią oświadczenia o odrzuceniu spadku po babci lub od chwili narodzin dziecka w przypadku gdyby odrzuciła Pani spadek przed narodzinami dziecka, zacznie biegnąć 6 miesięczny termin do złożenia ewentualnego oświadczenia o odrzuceniu w imieniu dziecka spadku po babci. Aby mogła Pani złożyć takie oświadczenie w imieniu dziecka koniecznym jest uzyskanie zezwolenia sądu opiekuńczego – wynika to z przepisu, który wskazuje, że rodzic posiadający władzę rodzicielską jest zobowiązany uzyskiwać zezwolenie sądu opiekuńczego w każdej sprawie dotyczącej majątku dziecka przekraczającej zwykły zarząd tym majątkiem (odrzucenie spadku jest niewątpliwie taką czynnością). Sprawa o zezwolenie na odrzucenie w imieniu dziecka spadku po babci toczyłaby się w Polsce, a dokładniej przed Sądem Rejonowym dla miasta stołecznego Warszawy. Ten sąd jest bowiem właściwy w sytuacji, w której dziecko nie ma miejsca zamieszkania i pobytu w Polsce. Sądem właściwym będzie sąd polski ze względu na to, że Pani dziecko będzie miało z mocy prawa obywatelstwo polskie (obywatelstwo polskie nabywa się poprzez urodzenie z rodzica posiadającego obywatelstwo polskie). Zgodnie z Kodeksem postępowania cywilnego, do jurysdykcji krajowej należą sprawy z zakresu stosunków między rodzicami a dziećmi, jeżeli wnioskodawca i dziecko, którego sprawa dotyczy, są obywatelami polskimi (a tak będzie w Pani przypadku). W przypadku wszczęcia postępowania sąd zapewne wezwałby Panią do stawiennictwa na rozprawie, jednak ma Pani środki prawne aby sprawa toczyła się bez konieczności przyjazdu do Polski. Przepisy prawa pozwalają bowiem na to, aby sąd dokonał wysłuchania strony z pomocą polskiego konsula. Wyjaśnienia w sprawie mogłaby Pani zatem złożyć w Irlandii przed polskim konsulem. Aby tak się stało, w przypadku złożenia wniosku o zezwolenie na złożenie w imieniu dziecka oświadczenia o odrzuceniu spadku powinna Pani wnioskować o przesłuchanie Pani za pośrednictwem polskiego konsula. Oczywiście aby do tego doszło powinna Pani uzasadnić taki wniosek – w tym względzie może się Pani powoływać na koszty podróży do Polski czy konieczność zapewnienia osobistej opieki nad dzieckiem wykluczającą stawienie się przed polskim sądem. Aby sąd zezwolił na odrzucenie spadku w imieniu dziecka należy to uzasadnić. Należy wykazać, że taka czynność nie będzie sprzeczna z dobrem dziecka. Należy zatem wykazać, że odrzucenie spadku nie będzie związane z pozbawieniem dziecka majątku jaki mogłoby odziedziczyć. Tak z pewnością będzie jeżeli w skład spadku nie wchodzą żadne przedmioty majątkowe (babcia nie miała żadnego majątku), a w skład spadku wchodzą długi. Najlepiej byłoby aby istnienie długów wykazać dokumentami np. wezwaniami o zapłatę zaległości kierowanymi przez wierzycieli do babci, orzeczeniami sądów, pismami w toku postępowania egzekucyjnego, itp. Jeżeli posiada Pani kontakt z chrzestną w Polsce to można ją poprosić aby, o ile ma możliwość, sprawdziła dokumenty jakie pozostawiła babcia. W ten sposób można ustalić czy babcia miała długi. Wierzyciele, o ile istnieją, zapewne upominają się o spłatę długów – przesyłają wezwania do zapłaty, telefonują czy próbują osobistego kontaktu. Firmy windykacyjne często, po dowiedzeniu się o śmierci dłużnika, ustalają (nie zawsze legalnie) czy dłużnik miał dzieci a następnie do nich kierują swoje żądania. Nie można pominąć tego, że wierzyciel jest uprawniony do złożenia w sądzie wniosku o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym dłużniku. Brak nr PESEL dziecka i fakt, iż dziecko nie jest zameldowane w Polsce i nie ma tu miejsca zamieszkania i pobytu nie stoi na przeszkodzie przeprowadzeniu postępowania o wydanie zezwolenia na odrzucenie w jego imieniu spadku. Po pierwsze to Pani jest wnioskodawcą i to swój PESEL musi Pani wskazać we wniosku, a ponadto jak wskazałem powyżej przepisy wskazują, że sądem opiekuńczym właściwym w przypadku kiedy dziecko nie ma miejsca zamieszkania w Polsce ani nie ma tu miejsca pobytu jest sąd rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy. Niezłożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku lub przyjęciu go wprost spowoduje, że po upływie terminu 6 miesięcy od chwili dowiedzenia się o tytule powołania do spadku, przyjmuje się, że spadkobierca nabył spadek z dobrodziejstwem inwentarza. Nie ma jakiejś specjalnej procedury przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza na skutek niezłożenia oświadczenia o przyjęciu czy odrzuceniu spadku. Sam fakt przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza nie powoduje konieczności stawienia się w Polsce. Kodeks postępowania cywilnego wskazuje, że spadkobierca, który przyjął spadek z dobrodziejstwem inwentarza, zapisobierca windykacyjny lub wykonawca testamentu mogą złożyć w sądzie albo przed notariuszem wykaz inwentarza. Wykaz inwentarza składany przed notariuszem zostaje objęty protokołem. Przepis wskazuje, że ww. osoby „mogą” złożyć wykaz inwentarza. Oznacza to, że nie są do tego zobowiązane, a stanowi to ich uprawnienie. W przypadku niesporządzenia wykazu inwentarza sąd nie nakaże automatycznie sporządzenia komornikowi spisu inwentarza. Z dniem 18 października 2015 r. uchylono przepis art. 644 KPC, który wskazywał, że spis inwentarza sporządzany jest z urzędu, gdy złożono oświadczenia o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza. W obecnym stanie prawnym spis inwentarza jest sporządzany (co do zasady) na wniosek osób uprawnionych, zgodnie z art. 637 § 1, tj. na wniosek tego kto uprawdopodobni, że jest spadkobiercą, uprawnionym do zachowku lub zapisobiercą, albo jest wykonawcą testamentu lub wierzycielem mającym pisemny dowód należności przeciwko spadkodawcy. Sąd z urzędu zarządza sporządzenie spisu inwentarza wyłącznie w przypadku spadku nieobjętego (a taki nie występuje w Pani sytuacji). Podkreślę, że sporządzenie wykazu inwentarza nie jest przeszkodą do sporządzenia spisu inwentarza na wniosek podmiotu uprawnionego (o sporządzenie spisu inwentarza może wystąpić ta sama osoba, która złożyła wykaz inwentarza). Sporządzenie wykazu inwentarza lub spisu inwentarza ma znaczenie dla spłaty długów spadkowych. Przepisy wskazują, że spadkobierca, który złożył wykaz inwentarza spłaca długi spadkowe zgodnie ze złożonym wykazem. Nie może jednak zasłaniać się brakiem znajomości wykazu inwentarza złożonego przez innego spadkobiercę, zapisobiercę windykacyjnego lub wykonawcę testamentu. Od chwili sporządzenia spisu inwentarza spadkobierca spłaca długi spadkowe zgodnie ze sporządzonym spisem. Jeżeli nie został sporządzony wykaz inwentarza ani spis inwentarza spadkobierca, który przyjął spadek z dobrodziejstwem inwentarza powinien spłacić te długi, o których ma wiedzę (oczywiście jego odpowiedzialność jest do wysokości stanu czynnego spadku). Jeżeli spłaci on niektóre długi spadkowe, a nie wiedział i przy dołożeniu należytej staranności nie mógł się dowiedzieć o istnieniu innych długów spadkowych, ponosi odpowiedzialność za niespłacone długi spadkowe tylko do wysokości różnicy między wartością stanu czynnego spadku a wartością świadczeń spełnionych na zaspokojenie długów spadkowych, które spłacił. Moim zdaniem, ze względu na to, że zamieszkuje Pani poza Polską i nie ma zbyt dużych możliwości przyjazdu do kraju w celu ustalenia czy babcia miała jakiś majątek, który wszedł do spadku po niej oraz długi (również wchodzące w skład spadku) najlepiej próbować ustalić wysokość długów i skład spadku „za pośrednictwem” pozostałych spadkobierców. Oni też są zainteresowani ustaleniem składu spadku i wysokości długów spadkowych. W tej kwestii ważne będą dokumenty – jeżeli pozostali spadkobiercy będą chcieli odrzucić spadek w imieniu swoich małoletnich dzieci, to podobnie jak Pani, będą musieli wykazać, że nie jest to sprzeczne z dobrem dziecka. Opieranie się na informacjach od pozostałych spadkobierców niesie za sobą pewne ryzyko wprowadzenia w błąd – wyobrażam sobie taką sytuację, że spadkobierca opierając się na ustnych informacjach od pozostałych spadkobierców odrzuca spadek, a następnie dowiaduje się, że w spadku nie było długów i żadnego majątku jak wskazywali pozostali spadkobiercy lecz znaczny majątek. Kwestia zaufania do osób, które udzielają informacji odnośnie składu spadku jest zatem istotna. Istotnym jest aby swoje twierdzenia odnośnie np. długów spadkowych w jakiś sposób udokumentowali. Kwestie związane z ewentualnym odrzuceniem spadku przez Pani kuzynostwo i ich zstępnych nie ma dla Pani znaczenia. Pani w zakresie odrzucenia (przyjęcia spadku) ma „swoje” terminy i swoje uprawnienia. Każdy ze spadkobierców ma termin na złożenie oświadczenia, którego bieg rozpoczyna się od chwili w której dowiedział się o tytule swojego powołania (czyli najczęściej od chwili dowiedzenia się o śmierci spadkodawcy). Ta chwila dowiedzenia się o tytule powołania do spadku może być dla każdego ze spadkobierców różna. Stan prawny na dzień r. Po zmarłym ojcu został dług i niewielki spadek (stary samochód). Za życia przepisał swoje nieruchomości na córkę (ok. 18 lat przed śmiercią). Matka nie żyje. Zostało nas dwoje rodzeństwa i brat ojca. Zrzekliśmy się tego spadku. Zostały moje dzieci. Jak mam w ich imieniu odrzucić niewielki spadek? Mam z tym trudność, ponieważ mieszkam za granicą, w USA i to rodzi duże koszty. Co zrobić? Zrzeczenie a odrzucenie spadku Zasadnicza kwestia jest taka, czy Pan zrzekł się spadku, czy też spadek odrzucił. Ma to o tyle znaczenie, o ile zrzeczenie się dziedziczenia obejmuje również zstępnych (dzieci, wnuki) zrzekającego się, chyba że umówiono się inaczej. Zrzekający się oraz jego zstępni (dzieci, wnuki), których obejmuje zrzeczenie się dziedziczenia, zostają wyłączeni od dziedziczenia, tak jakby nie dożyli otwarcia spadku. Jest to podstawowa różnica pomiędzy odrzuceniem spadku a zawarciem umowy o zrzeczenie się dziedziczenia. Zrzeczenie się dziedziczenia jest umową (w formie aktu notarialnego) zawieraną za życia z przyszłym spadkodawcą i spadkobiercą ustawowym. Jeśli tak jak Pan napisał, zrzekł się Pan dziedziczenia po ojcu, to objęło to również Pana dzieci, wnuków itd. Zobacz też: Dziedziczenie po wujku Odrzucenie spadku w imieniu dzieci Jeśli jednak w istocie odrzucił Pan spadek, to faktycznie dziedziczą po Panu Pana dzieci. Niepełnoletnie dzieci niestety nie mogą samodzielnie odrzucić spadku, zaś w ich imieniu powinni działać przedstawiciele ustawowi, czyli zwykle rodzice. Rodzice są zatem obowiązani pilnować terminu złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu ich dzieci, a termin ten to 6 miesięcy od dnia powzięcia informacji o dziedziczeniu dzieci. Przyjmuje się, że termin ten jest zawieszony tylko jeśli sąd nie zdąży wydać rodzicom zgody na złożenie w imieniu dziecka oświadczenia o odrzuceniu spadku, ale gdy o ową zgodę rodzic wystąpił przed upływem tego terminu. Jeśli rodzice nie złożą w imieniu dzieci takiego oświadczenia o dorzuceniu spadku w terminie, to wówczas dziecko dziedziczy spadek, ale tylko z dobrodziejstwem inwentarza. To zaś oznacza, że odpowiadają za długi zmarłego tylko do wartości odziedziczonych aktywów wyznaczających stan czynny spadku. Czyli jeśli wartość aktywów wynosi załóżmy 10 000 zł, to dzieci odpowiadają tylko do kwoty 10 000 zł. Nawet gdy długi zmarłego wynoszą dużo więcej. Warto więc sporządzić wykaz inwentarza majątku zmarłego. Może go sporządzić spadkobierca, który przyjął spadek z dobrodziejstwem inwentarza lub jego przedstawiciel ustawowy (rodzic). Wykaz powinien zostać złożony przed notariuszem albo w sądzie. Koszty jego sporządzenia ponoszą sporządzający (jest to około kilkaset złotych). W nim zaś zamieszcza się wszystkie aktywa i długi zmarłego i w ten sposób, gdy jakiś wierzyciel będzie domagał się spłaty od dzieci jako spadkobierców, będą mogły one wykazać swoją odpowiedzialność. Jeśli jednak termin 6 miesięcy nie minął i nie doszło do zrzeczenia się dziedziczenia przez Pana, ale do odrzucenia spadku, to lepiej wszcząć postępowanie o odrzucenie spadku w imieniu dzieci. Miejsce zamieszkania poza Polską Jeśli dziecko ma miejsce zwykłego pobytu na terytorium Unii Europejskiej, stosuje się przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000. Jeśli dziecko mieszka poza UE, zastosowanie ma zwykle Konwencja o jurysdykcji, prawie właściwym, uznawaniu, wykonywaniu i współpracy w zakresie odpowiedzialności rodzicielskiej oraz środków ochrony dzieci z dnia 19 października 1996 r. Z kolei, gdy dziecko ma miejsce zamieszkania w państwie, które nie jest objęte zakresem stosowania ww. aktów prawnych ani żadnej dwustronnej umowy międzynarodowej, to zastosowanie znajdą przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie bowiem z art. 11063 Kodeksu postępowania cywilnego „do jurysdykcji krajowej należą? sprawy z zakresu stosunków między rodzicami a dziećmi, w tym sprawy o zezwolenie na dokonanie przez rodziców czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka lub na wyrażenie przez rodziców zgody na dokonanie takiej czynności przez dziecko, jeżeli: 1) dziecko, którego sprawa dotyczy, ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej lub 2) wnioskodawca i dziecko, którego sprawa dotyczy, są obywatelami polskimi”. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ W ostatnim okresie coraz częściej zgłaszają się do mnie zatroskani rodzice z pytaniami jak odrzucić spadek w imieniu małoletniego oraz jak wygląda procedura odrzucenia spadku w imieniu dziecka. Sprawa nabiera szczególnego znaczenia dla całej rodziny, jeżeli rodzice wiedzą o tym, że w spadku są długi. Zaniechanie przez rodziców podjęcia stosownych czynności może doprowadzić do tego, że dziecko wystartuje w dorosłe życie z dużymi długami odziedziczonymi po bliższym lub dalszym krewnym. Należy pamiętać o tym, że złożenie przez rodzica notarialnego oświadczenia o odrzucenie spadku nie zabezpiecza interesów małoletnich dzieci. Zgodnie bowiem z art. 156 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego : „opiekun powinien uzyskiwać zezwolenie sądu opiekuńczego we wszelkich ważniejszych sprawach, które dotyczą osoby lub majątku małoletniego”. Jedną z takich spraw jest właśnie zgoda na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego. Małoletnie dzieci nie mają prawa składać takiego oświadczenia samodzielnie. Mogą to uczynić w ich imieniu jedynie rodzice lub opiekunowie prawni. W sprawie dotyczącej odrzucenie spadku w imieniu małoletniego szczególnie istotne są terminy i formy dokonywanych czynności. Harmonogram postępowania w większości typowych przypadków sprowadza się do następujących działań: 1) notarialne odrzucenie spadku przez rodzica (bądź rodziców) Na złożenie takiego oświadczenia, spadkobierca ma czas 6 miesięcy od daty, kiedy dowiedział się o śmierci spadkodawcy albo o istnieniu testamentu w którym został powołany do spadku. Po upływie tego sześciomiesięcznego terminie nie można już składać żadnych oświadczeń, a spadek uważa się za przyjęty przez małoletniego z dobrodziejstwem inwentarza. 2) złożenie do właściwego sądu rodzinnego pisemnego wniosku o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka. wniosek powinien być złożony na piśmie do sądu rodzinnego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, a w braku miejsca zamieszkania – sąd opiekuńczy miejsca jego pobytu. Jeżeli brakuje i tej podstawy – właściwy jest sąd rejonowy dla m. st. Warszawy. Należy podkreślić, że chodzi o miejsce zamieszkania, a nie miejsce zameldowania. Najczęściej oba te miejsca są takie same, ale nie zawsze tak jest. do wniosku należy załączyć odpowiednią dokumentację i zawnioskować o przeprowadzenie z niej dowodów. Dokumentacja w każdej sprawie jest inna. ważne jest, aby wskazać numery PESEL rodziców oraz dziecka, którego sprawa ma dotyczyć, a także uiścić opłatę sądową od wniosku (40 zł). Umożliwi to szybsze rozpoznanie sprawy. większość sądów wymaga również wskazania osoby kuratora dla małoletniego dziecka. Kuratorem takim nie może być żaden z rodziców. 3) udział rodziców w rozprawie sądowej w sprawie odrzucenia spadku w imieniu małoletniego Przebieg posiedzenia jest uzależniony od konkretnego przypadku, ale z reguły obejmuje takie czynności jak: ustanowienie i wysłuchanie kuratora, przesłuchanie rodziców oraz przeprowadzenie zawnioskowanych dowodów. 4) złożenie do sądu rodzinnego pisemnego wniosku o doręczenie odpisu postanowienia sądowego Warto pamiętać o tym, że samo wydanie sądowego postanowienia o zezwoleniu na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego nie zamyka sprawy. Po uprawomocnieniu się postanowienia trzeba wystąpić do sądu o wydanie odpisu prawomocnego postanowienia i poczekać na jego doręczenie. Wniosek taki podlega opłacie sądowej. W większości sądów można umówić się na osobisty odbiór orzeczenia. 5) stawiennictwo wyznaczonego przez sąd rodzica u notariusza celem odrzucenia spadku w imieniu małoletniego. Następnie, rodzic zaopatrzony w takie postanowienie powinien w możliwie najszybszym terminie udać do notariusza i złożyć stosowne oświadczenie o odrzucenie spadku w imieniu dziecka. Jak widać, procedura postępowania w sprawie o odrzucenie spadku w imieniu małoletniego dziecka wymaga od rodziców zachowania dużego refleksu oraz wyjątkowej sprawności działania. Najczęściej bowiem przyjmowane jest, że wszystkie wymienione powyżej czynności muszą zostać wykonane w terminie 6 miesięcy od dnia w którym rodzic dowiedział się o śmierci spadkodawcy albo o istnieniu testamentu w którym został powołany do spadku. Bezwzględnie zatem należy pamiętać o tym terminie. Brak oświadczenia w terminie jest jednoznaczny z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Pomoc prawna adwokata albo radcy prawnego może okazać się przydatna.

jak odrzucenie spadku w imieniu dziecka za granicą